Χαριτωμένα της καθημερινότητας μου..

Αν προσπαθήσω όλα να τα θυμηθώ με μια σειρά..δύσκολο πολύ..

Είναι καλύτερα να βάλλω με τη σειρά του σθένους τους..

Πράγματα καθημερινά..χαριτωμένα..

Πράγματα δικά μου..δικών μου ανθρώπων..

Πράγματα που κάποιες φορές όλοι μας ζούμε..

Μαμά..(μια μικρή εισαγωγή) Τελείωσε το δημοτικό μετα κόπων και βασάνων..Γυνή πονηρή..με χιούμορ..πολυαγαπημένη..Δεν έχει γνώσεις γραμματικές..Όμως ποτέ δεν το παραδέχτηκε!!!
Ένας μικρός διάλογος..

Η συζήτηση στριφογυρνούσε στην εποχή του Μίνωα!..(τόσο μακρυά πήγε η βαλίτσα)
Η Μητέρα..(την αποκαλώ έτσι μόνο όταν θέλω να την τσαντίσω..) μας κοίταζε ομαδικώς να μιλάμε τόσο άνετα για αυτήν την εποχή..σχεδόν βιωματικά..
Κάποια στιγμή πετάγεται..
-Μα τι λέτε??? Δεν μπορεί να είναι τόσο παλιά όλα αυτά..Εγώ θυμάμαι το Ηράκλειο ως "Χάνδακα"..
(μείναμε άφωνοι!)..και συνεχίζει..
-Ωστόσο ό Μίνωας πιστεύω ότι ήταν κάπου κοντά στην ηλικία..με τον προπάππου από τη μεριά της γιαγιάς..
(!!!)....
Το θέμα μας άλλαξε ευθύς..
Τελικά είχαμε μοσχαράκι στο φούρνο..
Φάγαμε, ήπιαμε..αλλά το θέμα δεν ξεχάστηκε!!! (τουλάχιστον από εμένα)..
Πάντα με χαμόγελο αγαπημένη μανούλα!


Με αγαπημένες φίλες προς αναζήτηση του κάλυτερου καφέ-μπαρ ώστε να περάσουμε 2 ώρες χαλαρές...
Βρίσκουμε τελικά ένα πολύ καλό και με αρκετό κόσμο..
Η πρώτη αποστολή εξετελέσθει..η δεύτερη ήταν η ανεύρεση τραπεζιού..
-Α! να κορίτσια..εκεί εκεί..!!! Πάμε να πιάσουμε τη γωνία???
(η απάντηση)
-Γιατί? τι είμαστε?..Αράχνες?..!!!

Ατάκα μαμάς..-Το πουλί ειναι πιο γρήγορο από το αεροπλάνο..!!! Απάντηση κόρης..-Ναι εαν το αεροπλάνο ήταν Jumbo του 1840..!

Είναι 12 παρά δέκα (κοντά μεσάνυχτα)..σε φιλικό σπίτι. Όμως 12 έπρεπε να είμαι σπίτι..Δεινή οδηγός μηχανής σε ηλικία 18..ήταν αργά..Ξάφνου κοιτάζω το ρολόι μου και φωνάζω έντρομη..12 παρα πεντεεε????..12 πρέπει να είμαι σπίτι!..πρέπει να φύγω..πρέπει να φύγω!!! ..η φίλη μου η κατερίνα..Οκ Τζένη..χαλάρωσε!..τι φοβάσαι? μην γίνει το μηχανάκι κολοκύθα???